Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

"Αριστερή" κυβέρνηση, "αριστερός" Πρόεδρος, "αριστερή" ΕΕ;


Μια καραμπόλα αλλαγών θέσεων σκέτο «κέντημα» αναμένεται να προκαλέσει η, όπως όλα δείχνουν, εκλογή του Δημήτρη Αβραμόπουλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες η υποψηφιότητα έχει «κλειδώσει» και αναμένεται να τεθεί στην κρίση της Βουλής την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου στην σχετική ψηφοφορία. Η εκλογή του θεωρείται σχεδόν βέβαιη και, μάλιστα, από την πρώτη ψηφοφορία καθώς πέραν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η Νέα Δημοκρατία εκτιμάται πως θα στηρίξει την υποψηφιότητα.

Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι πως η εκλογή Αβραμόπουλου αποτελεί στην ουσία αποτελεί ένα άψογα εκτελεσμένο σχέδιο της πλευράς ΣΥΡΙΖΑ, ενδελεχώς σχεδιασμένο μέχρι και την τελευταία του λεπτομέρεια.

Καταρχήν, η επιλογή Αβραμόπουλου εξασφαλίζει την αναγκαία συναίνεση που απαιτείται για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τα πολιτικά κόμματα, που εκπροσωπούνται στην Βουλή.

Το ακόμη πιο ενδιαφέρον σκέλος, όμως, του πλάνου του ΣΥΡΙΖΑ αφορά τις αλλαγές που θα επιφέρει η μετακίνηση Αβραμόπουλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Στο κομμάτι αυτό ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του δείχνουν να έχουν κινηθεί σαν υψηλού επιπέδου σκακιστές, που δρούν προβλέποντας το παιχνίδι τουλάχιστον 10 κινήσεις μπροστά.

Με την ανακοίνωση του νέου κυβερνητικού σχήματος, πολλοί ήταν αυτοί που παραξενεύτηκαν με την απουσία δυο εξαιρετικά προβεβλημένων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και άμεσων συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα. Ο λόγος φυσικά για τον Δημήτρη Παπαδημούλη και τον Γιάννη Μηλιό. Όπως όλα δείχνουν αυτό συνέβη γιατί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είχε άλλα σχέδια για αυτούς.

Πιο συγκεκριμένα, ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδημούλης προβάλλει σαν το μεγάλο φαβορί για την ανάληψη της θέσης του Επίτροπου της Ελλάδας στην Κομισιόν του Γιούνκερ, εάν όντως ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αποχωρήσει για να αναλάβει την Προεδρία της Δημοκρατίας της Ελλάδας. Σε αυτή την περίπτωση ο Δημήτρης Παπαδημούλης αναλαμβάνει μια εξαιρετική θέση ευθύνης και ο ΣΥΡΙΖΑ αποκτά δυνατή φωνή και εκπροσώπηση στην Κομισιόν.

Φυσικά για να αναλάβει την εν λόγω θέση ο Δημήτρης Παπαδημούλης θα πρέπει να παραιτηθεί από ευρωβουλευτής και να παραδώσει την θέση του, στον σχετικό επιλαχόντα. Αυτή την στιγμή ήδη από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωκοινοβούλιο αναμένεται να αποχωρήσει ο Γιώργος Κατρούγκαλος,  που τοποθετήθηκε αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Πρώτος επιλαχων για να καλύψει την συγκεκριμένη θέση είναι ο Στέλιος Κούλογλου.
Σε περίπτωση παραίτησης Παπαδημούλη, δεύτερος στην λίστα των επιλαχόντων είναι ο Νίκος Χουντής, που όμως αποτελεί πλέον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών και δεν αναμένεται να διεκδικήσει την θέση του ευρωβουλευτή. Έτσι, λοιπόν, ανοίγει ο δρόμος για τον τρίτο της λίστας, που δεν είναι άλλος από τον Γιάννη Μηλιό.

Μια καραμπόλα σκέτο «κέντημα» από τον ΣΥΡΙΖΑ

Από το businessnews.gr

Η κυβέρνηση, καθησυχάζει τους επενδυτές στην Eurobank


Διαβεβαιώσεις πως η κυβέρνηση εργάζεται για την ανάπτυξη της Eurobank και την ενίσχυση της μετοχικής της αξίας παρείχαν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης και ο υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, Γιώργος Σταθάκης στον Prem Watsa, επικεφαλής του ομίλου Fairfax, που είναι βασικός μέτοχος στην τράπεζα, από τον Απρίλη του 2014.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού και Μακεδονικού Πρακτορείου στη συνάντηση επιβεβαιώθηκε ότι κοινός στόχος και των δύο πλευρών είναι η ανάπτυξη της Eurobank και η ενίσχυση της μετοχικής της αξίας. Από πλευράς της Fairfax διατυπώθηκε ενδιαφέρον για νέες επενδύσεις στην Ελλάδα.

H εταιρεία συμμετοχών Fairfax, που εδρεύει στο Τορόντο του Καναδά, πέραν της Eurobank και της Eurobank Properties, έχει εξαγοράσει την Praktiker Hellas, ενώ συμμετέχει και στον Όμιλο Μυτιληναίου.

Στη Eurobank, η Fairfax συμετείχε στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου τον Απρίλιο του 2014, με ποσό 1,3 δισ. ευρώ (το 47% της αύξησης του κεφαλαίου) και εξαρχής ο Watsa, επικεφαλής της ομάδας των επενδυτών, είχε δηλώσει το μακροπρόθεσμο ορίζοντα των τοποθετήσεων του.

 Εγγυήσεις Βαρουφάκη σε Ντάισελμπλουμ - Σχόλιο του ΚΚΕ


Ένα βήμα πιο κοντά στις αιτιάσεις των δανειστών φαίνεται πως κάνει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μετά τις επαφές του Γερούν Ντάισελμπλουμ με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και το Οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.

Συμμόρφωση με τις συμφωνίες ζήτησε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, για αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας και για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό με μικρό πρωτογενές πλεόνασμα δεσμεύτηκε ο Γ. Βαρουφάκης δείχνοντας ότι τα δεινά πάλι θα φορτωθούν στο λαό.

Αυτά τα δύο σημεία θέλησαν να προτάξουν ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ και ο υπουργός Οικονομικών στις δηλώσεις τους μετά τη συνάντηση στο υπουργείο Οικονομικών.

Δηλώσεις του Γερούν Ντάισελμπλουμ

«Ο σκοπός μου είναι διττός, να ακούσω τις προθέσεις της νέας ελληνικής κυβέρνησης και να εξηγήσω τις απαιτήσεις των συμφωνιών μας» δήλωσε εξαρχής ο Γερούν Ντάισελμπλουμ και συμπλήρωσε πως «και τα δυο μέρη θέλουμε να ενισχυθεί η δημοσιονομική βιωσιμότητα και η εξωτερική ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας και να διασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα».

Θύμισε πως «το Γιούρογκρουπ το 2012 ανέλαβε τη δέσμευση να παρέχει επαρκή στήριξη της Ελλάδας έως ότου ανακτήσει πρόσβαση στην αγορά υπό τον όρο βεβαίως ότι η Ελλάδα συμμορφώνεται πλήρως με τις απαιτήσεις και τους στόχους». Υπενθύμισε τις δεσμεύσεις για «τη διαδικασία μεταρρυθμίσεων και τη δημοσιονομική βιωσιμότητα», σημείωσε «ότι τα μονομερή βήματα δεν αποτελούν ένα δρόμο προόδου» και κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει τις θέσεις της.

Για το ενδεχόμενο μιας νέας παράτασης του μνημονίου ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ είπε «πως βρισκόμαστε εντός προγράμματος που πήρε παράταση, θα συζητήσουμε τις επόμενες εβδομάδες για πιθανές λύσεις και εναπόκειται στην Ελλάδα να εκφράσει τη θέση της στο θέμα αυτό».
Σε ερώτηση για μια «ευρωπαϊκή διάσκεψη χρέους» απάντησε πως μια τέτοια «ήδη υπάρχει και λέγεται Γιούρογκρουπ όπως ξέρετε».

Δηλώσεις Γ. Βαρουφάκη 

Ο Γ. Βαρουφάκης ανέφερε πως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «χωρίς φόβο και πάθος» θα προωθήσει «βαθιές μεταρρυθμίσεις» που θα «αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας» και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση προσφέρει την εγγύηση στους εταίρους για «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς με μικρό πρωτογενές πλεόνασμα στο διηνεκές».

Διαβεβαίωσε επίσης τον επικεφαλής του Γιούρογκρουπ ότι «το κράτος έχει συνέχεια» αλλά η κυβέρνηση δεν θα δεχτεί «την αυτοτροφοδοτούμενη κρίση αποπληθωρισμού και μη βιώσιμου χρέους».

Εμφανίστηκε αρνητικός στην κατάθεση αιτήματος για την παράταση του υπάρχοντος μνημονίου και απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανάφερε πως «θέλουμε να πείσουμε ότι το κοινό μας συμφέρον εξυπηρετείται από μια νέα συμφωνία μετά από διαβουλεύσεις όλων των Ευρωπαίων».

Όσο για την τρόικα ο υπουργός Οικονομικών κατέδειξε πως πρόθεση της συγκυβέρνησης είναι να παίξει με τις λέξεις, καθώς υποστήριξε ότι πρέπει να διαχωριστούν οι θεσμικοί εταίροι ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ από μια επιτροπή ελέγχου των συμφωνιών, με την οποία δεν θα συνεργαστεί.

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ

Σε σχόλιο του, για την συνάντηση Βαρουφάκη - Ντάισεμπλουμ το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Ο λαός μας όλα τα προηγούμενα χρόνια μάτωσε γιατί αυτό απαιτούσαν οι “μεταρρυθμίσεις”, η “ανταγωνιστικότητα” του κεφαλαίου και οι “ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί”, με “πρωτογενές πλεόνασμα”, που σήμερα επανέλαβε και ο νέος υπουργός οικονομικών. Κι ο λαός θα συνεχίζει να ματώνει, ανεξάρτητα αν η κυβέρνηση αυτά θα τα συζητήσει με τους επικεφαλής της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ ή με τους υπαλλήλους τους».

Το «κράτος έχει συνέχεια»

Οι λεονταρισμοί και η πραγματικότητα.


Το «κράτος έχει συνέχεια» και δε θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά, αφού, παρά την εναλλαγή κυβερνήσεων, κουμάντο στη χώρα συνεχίζουν να κάνουν τα μονοπώλια, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Ο «καπνός», που σηκώθηκε αυτές τις μέρες με αφορμή το έκτακτο Συμβούλιο των ΥΠΕΞ της ΕΕ σχετικά με τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και τη θέση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεν μπόρεσε να κρύψει τελικά την ευθυγράμμισή της με τη γραμμή της ΕΕ. Τι συνέβη πραγματικά; Κατέληξαν στην ανανέωση των ήδη επιβεβλημένων κυρώσεων έως και τον ερχόμενο Σεπτέμβρη και στη δυνατότητα διεύρυνσής τους στο επόμενο συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών το Φλεβάρη. Ο ίδιος ο νέος Έλληνας ΥΠΕΞ, Νίκος Κοτζιάς, και οι αξιωματούχοι της ΕΕ μίλησαν για «έναν καλό συμβιβασμό». Δηλαδή, οι λεονταρισμοί της συγκυβέρνησης κατέληξαν στο να μπει η υπογραφή της στις ίδιες κυρώσεις που είχε ψηφίσει και η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Μια απόφαση η οποία στηρίζεται δήθεν στις ανθρωπιστικές αρχές της ΕΕ, αλλά στην πραγματικότητα εντάσσεται στα επιθετικά σχέδια των ΕΕ - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και στο πλαίσιο των ανταγωνισμών με την καπιταλιστική Ρωσία για τον έλεγχο των αγορών και των ενεργειακών πόρων της περιοχής, με θύματα τους λαούς, ανάμεσά τους και τον ελληνικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Έλληνας ΥΠΕΞ δήλωσε ότι «παρά τις γενικές αντιρρήσεις της Ελλάδας επί του κειμένου, θα το αποδεχτεί, επιθυμώντας τη διαφύλαξη της ενότητας της ΕΕ».

Βεβαίως, στο παζάρι που γίνεται στα ευρωενωσιακά κονκλάβια, η κάθε αστική τάξη επιδιώκει να εξυπηρετηθούν καλύτερα, στο πλαίσιο μιας ενιαίας γραμμής, και τα επιμέρους συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων της κάθε χώρας ή συμπράξεων που έχουν επιτευχθεί. Γι' αυτό παρατηρούμε και διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε χώρες και στο ζήτημα της στάσης απέναντι στη Ρωσία. Από όσα βγήκαν προς τα έξω, και άλλοι ΥΠΕΞ, εκφράζοντας τα επιμέρους συμφέροντα των μονοπωλίων των χωρών τους, είχαν αντιρρήσεις για περαιτέρω κυρώσεις κατά της Ρωσίας, γιατί, λόγω της ισχυρής διασύνδεσης με αντίστοιχα ρωσικά μονοπώλια, καταγράφουν ζημιές όλη αυτήν την περίοδο που εξελίσσεται η ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Ουκρανία. Αρνητική στάση είχαν οι κυβερνήσεις της Ουγγαρίας, της Αυστρίας, της Σλοβακίας, ενώ επιφυλάξεις έχουν εκφράσει και αυτές των Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Ισπανίας, ακριβώς γιατί οι επιχειρηματικοί όμιλοι σε διάφορους κλάδους, στην Ενέργεια, σε σημαντικούς βιομηχανικούς τομείς, αλλά και στην αγροτική οικονομία, έχουν απώλειες. Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο Έλληνας ΥΠΕΞ, υπεραμυνόμενος ότι η ΕΕ δεν έχει συμφέρον από μια αποδυναμωμένη Ρωσία.

Το γεγονός των υπαρκτών αντιθέσεων στην ΕΕ, και τα συνεχιζόμενα προβλήματα στην Ευρωζώνη συνολικά χρειάζεται να παίρνονται υπ' όψιν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχουν σχέση με τα συμφέροντα των λαών. Αντίθετα, η οικονομική στασιμότητα, το ενδεχόμενο μιας νέας ύφεσης και η ένταση των ανταγωνισμών μεγαλώνουν τους κινδύνους για εμπλοκή σε νέες περιπέτειες και πολεμικές συγκρούσεις, για να γίνουν οι εργαζόμενοι και πάλι κρέας στα κανόνια των καπιταλιστών σε μια πιο γενικευμένη σύρραξη. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να εγκλωβιστούν στα επικοινωνιακά τρικ της νέας συγκυβέρνησης, στα μεγάλα λόγια και τους «αστερίσκους» όπως έκαναν στο παρελθόν άλλοι διαχειριστές. Πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα και επαγρύπνηση να αντιμετωπίσουν επικίνδυνες, για τους λαούς, εξελίξεις.



Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» Ριζοσπάστη του Σαββάτου 31 Γενάρη.

Υπουργείο Εργασίας:"Διευκολύνσεις και ανάσα στις επιχειρήσεις"

 
Να επιτύχει την ανοχή του λαού απέναντι στην πολιτική των ψίχουλων, διογκώνοντας τεχνητά τη σημασία μέτρων που περιλαμβάνονται στο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» επιχείρησε με δηλώσεις της η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, τόσο κατά την παράδοση - παραλαβή του υπουργείου, όσο και με εμφανίσεις σε τηλεοπτικούς σταθμούς.
Αιχμή της επικοινωνιακής τακτικής είναι η εξαγγελία για την «επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ» και η «απόδοση της 13ης σύνταξης, για τους συνταξιούχους κάτω των 700 ευρώ», τα οποία επανέλαβαν πολλές φορές ο νέος υπουργός Εργασίας Π. Σκουρλέτης, αλλά και ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων Δ. Στρατούλης, του οποίου ο τομέας ευθύνης υπάγεται πλέον στο υπουργείο Υγείας.
Όμως, την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εργασίας εμφανίστηκε να ρίχνει τους τόνους όσον αφορά τον κατώτερο μισθό και  μάλιστα να εξαρτά την εφαρμογή του από μια πολιτική ανταλλαγμάτων προς το κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις. Όταν το πρωί ρωτήθηκε στην τηλεόραση του «ΑΝΤ1», αν προβληματίζεται για την αντίδραση του επιχειρηματικού κόσμου στο μέτρο, αν ανησυχεί μήπως η απάντηση από ένα κομμάτι του επιχειρηματικού κόσμου είναι να προχωρήσει σε απολύσεις, απάντησε: «Θα πρέπει να δείτε την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου σε συνδυασμό με μια σειρά άλλα μέτρα τα οποία θα διευκολύνουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων και θα δίνουν ανάσες. Όπως αυτό της ρύθμισης των χρεών προς Ταμεία και εφορίες. Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι ότι πολλοί επιχειρηματίες δεν έχουν καν ασφαλιστικές ενημερότητες, δεν μπορούν να είναι εντάξει προς τις υποχρεώσεις τους τις υπόλοιπες που είναι πολύ πιο μεγαλύτερες από το κόστος της επαναφοράς σε κάποιους εργαζόμενους που αφορά το συγκεκριμένο μέτρο. Άρα λοιπόν μιλάμε για ταυτόχρονες παρεμβάσεις που κινούνται σε μια λογική συνέργειας».
Με τον ίδιο τρόπο κατά την παραλαβή του υπουργείου από τον πρώην υπουργό Γ. Βρούτση, ο Π. Σκουρλέτης είπε ότι η επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ μεικτά «είναι βασικός στόχος» και άρα είναι ζήτημα προς επίτευξη. Στο ίδιο πλαίσιο υποστήριξε πως «θα επιχειρήσουμε να αποκαταστήσουμε το θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τις αρμοδιότητες του ΟΜΕΔ. Θα επαναφέρουμε τις προστατευτικές νομοθεσίες για το θεσμό των απολύσεων. Καταργείται η επιστράτευση. Θα εξετάσουμε το θέμα των Οργανισμών Εργατικής Κατοικίας και Εστίας που έχουν κλείσει».
Στην ίδια επικοινωνιακή τακτική κινήθηκε και ο Δ. Στρατούλης, ο οποίος εμφανίστηκε να «καταργεί» τα μέτρα που περιγράφονταν στο «μέιλ Χαρδούβελη», δηλαδή να εμφανίζει ως νομοθετική παρέμβαση «κατάργησης» μέτρων που δεν έχουν νομοθετηθεί. Επιπλέον μίλησε για «τέλος στη μείωση των συντάξεων και τέλος στην αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης», δηλαδή για ό,τι σχεδίαζε η προηγούμενη κυβέρνηση, χωρίς να δεσμεύεται για κατάργηση των υφιστάμενων νομοθετημένων μέτρων που ήδη εφαρμόζονται και τα οποία επέβαλαν χαράτσια στις συντάξεις που αποδίδονται και αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.
Με αυτό το τέχνασμα, η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας ενώ αφήνει στο απυρόβλητο σχεδόν ολόκληρο το αντεργατικό και αντιασφαλιστικό οικοδόμημα, επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο «καταστροφέας» των μνημονίων. Την ίδια αξία έχουν και γενικές διατυπώσεις του τύπου «σταδιακή αποκατάσταση των συντάξεων», όταν για τα παραπάνω ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θέσει ως προϋπόθεση τις αντοχές των δημοσιονομικών (πλεονασματικοί προϋπολογισμοί) και την πορεία της οικονομίας και κυρίως την τήρηση των «ποσοτικών στόχων» των μνημονίων.

Γιώργος Κατρούγκαλος: "Δεν υπάρχει περιθώριο αυτή την χρονιά για οποιαδήποτε μισθολογική βελτίωση"

 
Αποκαλυπτικός ήταν ο Γιώργος Κατρούγκαλος, αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης κατά τη συνάντηση του με την Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ.
«Εξήγησα στην ΑΔΕΔΥ ότι δεν υπάρχει περιθώριο αυτή την χρονιά για οποιαδήποτε μισθολογική βελτίωση της κατάστασης» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γ. Κατρούγκαλος.
Απόλυτα συνεπής με τα ψίχουλα που περιέχονται στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, εξήγησε στους συνδικαλιστές ότι ο κρατικός προϋπολογισμός θα αναθεωρηθεί, αλλά όχι ως προς την αποκατάσταση των απωλειών. Όπως είπε, η δημιουργία ενός νέου μισθολογίου που θα αποκαθιστά τις απώλειες δεν είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης. Αυτό που μπορεί να συζητήσει η κυβέρνηση, είναι μόνο κάποιες θεσμικές και δομικές αλλαγές.
Ύστερα από παρέμβαση του εκπροσώπου του ΠΑΜΕ, ο οποίος ανέδειξε τον ρόλο του κράτους στην εξυπηρέτηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων, ο υπουργός απάντησε ότι η κυβέρνηση «δεν θα κάνει καμιά αλλαγή στο χαρακτήρα του κράτους. Όποιος κυβερνά δε σημαίνει ότι έχει και την πραγματική εξουσία. Κάποιες αλλαγές θα γίνουν, αλλά όχι στο χαρακτήρα του κράτους και σε αυτό χρειαζόμαστε τη βοήθεια του ΠΑΜΕ!». Για να εισπράξει την απάντηση από τον εκπρόσωπο του ΠΑΜΕ ότι τέτοια βοήθεια δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ από τις ταξικές δυνάμεις.
Κατά τα άλλα, ο υπουργός επανέλαβε ότι οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών θα επαναπροσληφθούν, όχι όμως με 8ωρη σταθερή και μόνιμη εργασία, όπως ζητά το ΠΑΜΕ, αλλά με τους προηγούμενους όρους, δηλαδή με 4ωρο και ελαστική απασχόληση. Ακόμα, δεν απάντησε αν θα γίνουν οι προγραμματισμένες 15.000 προσλήψεις στο Δημόσιο για το 2015, ενώ για τους διαθέσιμους είπε ότι θα προσληφθούν όλοι, αλλά μέσω κινητικότητας. Δηλαδή, δεν θα τοποθετηθούν στη θέση που ήταν και είναι πολύ πιθανό να μετακινηθούν.
Τέλος, δήλωσε υπέρ ενός συστήματος αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων που θα συνδέεται με την αποδοτικότητα και την υπηρεσιακή τους εξέλιξη. Η θέση αυτή για την αξιολόγηση, είχε κατά τη συζήτηση τη στήριξη των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚ, της ΔΑΚΕ και της ΑΠ (ΣΥΡΙΖΑ). Επιπλέον ο Γ. Κατρούγκαλος κάλεσε την ΑΔΕΔΥ να καταθέσει σχετική πρόταση για την αξιολόγηση, αλλιώς θα προχωρήσει μονομερώς.

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Στις μυλόπετρες των ενδοαστικών ανταγωνισμών


Τα σχέδια της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να παίξει ενεργό ρόλο για λογαριασμό του κεφαλαίου σε αντιθέσεις που εξελίσσονται στην ευρύτερη περιοχή , και διάνοιξη νέων πεδίων κερδοφορίας του σε νέες «αγορές», ανέπτυξε η νέα ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών στην τελετή παράδοσης - παραλαβής. Ο νέος υπουργός, σύμβουλος παλαιότερα του Γ. Παπανδρέου, Ν. Κοτζιάς, παραλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο είπε: «Και η παγκοσμιοποίηση και η ευρωπαϊκή ενοποίηση προχωρά καιδε θα πρέπει να επιτρέψουμε στη χώρα να αποκοπεί από αυτές τις δυο διαδικασίες», κάνοντας σαφές ότι δεν αμφισβητείται η συμμετοχή της Ελλάδας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Αλλωστε, όπως διαβεβαίωσε και ο προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Ν. Χουντής, στη δική του τοποθέτηση, υπάρχουν «υποχρεώσεις και δικαιώματα που απορρέουν από τις Συνθήκες της ΕΕ».

Οι όποιες διαφοροποιήσεις ή ελιγμοί της συγκυβέρνησης με τη χρησιμοποίηση διαδικαστικών ζητημάτων, όπως, π.χ., προχτές στο Ουκρανικό, δεν πρόκειται να ξεφύγουν από το συνολικό ευρωατλαντικό πλαίσιο, όπως δεν έβγαλαν και άλλες αστικές κυβερνήσεις εκτός αυτού του πλαισίου, με τους «αστερίσκους» του Α. Παπανδρέου, ή διαφορετικές τοποθετήσεις της κυβέρνησης Καραμανλή κ.ά. Είναι χαρακτηριστικό ότι η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Νούλαντ μόλις χθες σε ερώτηση για τις σχέσεις Ελλάδας - Ρωσίας δήλωσε ότι :«δεν έχουμε κανένα πρόβλημα και θέλουμε την Ελλάδα να έχει μια κανονική σχέση με τη Ρωσία (...) μια σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Ρωσία ήταν πολύ χρήσιμη στο παρελθόν σε ό,τι αφορά τη μετάδοση σαφών μηνυμάτων. Και θα ήθελα να συνεχιστεί».

Σηματοδοτώντας ο Ν. Κοτζιάς τα σχέδια της συγκυβέρνησης να παίξει πιο ενεργό ρόλο στο εσωτερικό των λυκοσυμμαχιών σημείωσε ότι «η Ελλάδα είναι κυρίαρχη, όταν εμποτίζει με την ελληνική εξωτερική πολιτική, με τη σκέψη της, με τα συμφέροντά της, τους διεθνείς οργανισμούς, τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις, την ίδια την ΕΕ».

***

Παραπέρα, περιγράφοντας γιατί τους είναι χρήσιμη, σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, η Ελλάδα, αναπαρήγαγε ό,τι έλεγε ο Αλ. Τσίπρας ανοιχτά, ήδη από τον Οκτώβρη 2014, πως «το κράτος έχει συνέχεια». Είπε χαρακτηριστικά ο Κοτζιάς: «(...) η Ελλάδα ζει μέσα σε ένα τρίγωνο αστάθειας, που η πάνω κορυφή του είναι η Ουκρανία, η κάτω κορυφή του αριστερά είναι η Λιβύη και η δεξιά κάτω βάση του είναι η Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα είναι ο σχετικός φωτεινός φάρος σταθερότητας και αυτό πρέπει και οφείλουν να το αντιληφθούν και οι σύμμαχοί μας και οι εταίροι μας (...) Οποιαδήποτε έλλειψη της αναγκαίας σταθερότητας εδώ στην περιοχή θα σημαίνει πολλά δεινά (...) για ολόκληρη την ΕΕ». Για την αξιοποίηση της σταθερότητας της Ελλάδας στην ασταθή περιοχή μιλούσε και η προηγούμενη κυβέρνηση.

Επιπλέον, ο Ν. Κοτζιάς προδιέγραψε άνοιγμα της συγκυβέρνησης και προς άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα: «Η εξωτερική πολιτική (...) να σηκώνει και να ανοίγει γέφυρες με όλο τον κόσμο. Είμαστε μια ευρωπαϊκή χώρα και προσωπικά ο ίδιος και οι υπουργοί αναπληρωτές οι σύντροφοι είναι επίσης ευρωπαϊστές (...) αλλά προσβλέπουμε στις μεγάλες γέφυρες με τον νέο αναδυόμενο κόσμο, με τις χώρες των BRICS, με χώρες όπως είναι η Κίνα, με τις παραδοσιακές μας σχέσεις με τη Ρωσία, με την Ινδία (...) με τη Βραζιλία και με πολλές άλλες χώρες». Πρόσθεσε επ' αυτού: «Δε θεωρούμε (...) ότι οι σχέσεις ανάμεσα στην ευρωπαϊκή μας ένταξη και πορεία βρίσκονται σε αντίθεση ή αντίφαση με τις σχέσεις μας με τις αναδυόμενες νέες δυνάμεις (...) Είμαστε εκείνη η χώρα που (...) μπορεί να βοηθήσει την ανάπτυξη των σχέσεων ανάμεσα στην ΕΕ και στις αναδυόμενες αγορές και δυνάμεις». Σε αυτή τη βάση περιέγραψε τη χρησιμότητα της ελληνικής κυβέρνησης, και της εγχώριας αστικής τάξης γενικότερα, «να διαμεσολαβεί, να συμβάλλει σε διαιτησίες και να αναπτύξει ικανότατες διαπραγματεύσεις για την ίδια αλλά και ανάμεσα σε άλλα κράτη που βρίσκονται σε περιοχές κρισιακές».

***

Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκαν οι διαβεβαιώσεις που έδωσε στα ιμπεριαλιστικά κέντρα ο υπουργός Αμυνας - πρόεδρος των ΑΝΕΛ - Π. Καμμένος, παραλαμβάνοντας το δικό του χαρτοφυλάκιο: «Σεβόμενοι τη Συμμαχία θα προχωρήσουμε τις υπογεγραμμένες συμβάσεις, θα προχωρήσουμε και στη συνεργασία στο νέο γεωπολιτικό χάρτη που διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή, αντιμετωπίζοντας πέραν των γνωστών κινδύνων και απειλών (...) και τις νέες απειλές που προκύπτουν πλέον από την κατάσταση που διαμορφώνεται ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή και εξαπλώνεται γρήγορα προς την περιοχή του Καυκάσου αλλά και της Κεντρικής Ασίας. Οι απειλές αυτές αποτελούν στρατιωτική απειλή», είπε, σηματοδοτώντας ότι η συγκυβέρνηση θα ανταποκριθεί σε όλες τις υποχρεώσεις της έναντι του ΝΑΤΟ, ακόμα και με υποστήριξη ιμπεριαλιστικών επιχειρήσεων στα βάθη της Ασίας με μια σειρά από προσχήματα (π.χ. τζιχαντιστές). «Θεωρούμε, λοιπόν, αναγκαίο να επανεξετάσουμε (...) αυτές τις νέες απειλές, να προχωρήσουμε σε νέες συνεργασίες που θα θωρακίσουν τη χώρα και θα δώσουν τη δυνατότητα άμεσα στον καθορισμό της ΑΟΖ και στην εξασφάλιση των συνθηκών εκείνων προκειμένου η χώρα να μπορεί να εκμεταλλευτεί ιδιαίτερα τον υποθαλάσσιο ορυκτό της πλούτο», πρόσθεσε, βάζοντας τους υδρογονάνθρακες, πλούτο του λαού, σε παζάρι με τα κάθε λογής ιμπεριαλιστικά κέντρα και τους επιχειρηματικούς ομίλους που συνδέονται.

Και ο Π. Καμμένος δεν παρέλειψε να διαβεβαιώσει τα τμήματα του ελληνικού κεφαλαίου που βλέπουν τα συμφέροντά τους σε άλλες ζώνες ότι ως κυβέρνηση «θα συνεχίσουμε τις καλές σχέσεις και θα βελτιώσουμε τις σχέσεις αυτές και με άλλες σύμμαχες χώρες εκτός ΝΑΤΟ, προκειμένου να εξασφαλίσουμε εκείνα τα προγράμματα τα οποία έχουν διακοπεί μετά την επιβολή εμπάργκο εκ μέρους της ΕΕ αλλά και των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας». Αλλά και ο προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ, αναπληρωτής υπουργός Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Ευ. Τσακαλώτος, στην τελετή στο ΥΠΕΞ, διαβεβαίωσε ντόπια λιμνάζοντα κεφάλαια που αναζητούν νέα πεδία κερδοφορίας στο εξωτερικό ότι «στο πεδίο των διεθνών οικονομικών σχέσεων έχουμε πολλά να πούμε. Νομίζω ότι τα αυτιά της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα, είναι ανοιχτά». Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι «πρέπει να φτιάξουμε έναν καινούργιο μακροοικονομικό χώρο, αλλά και με μια σειρά μεταρρυθμίσεων που μερικές από αυτές τις μεταρρυθμίσεις θα έχουν μια συνέχεια με το παλιό», κάνοντας σαφές ότι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις θα συνεχιστούν και επί ΣΥΡΙΖΑ.

***

Μ' αυτά και μ' άλλα καλούν το λαό να χωθεί βαθύτερα στις μυλόπετρες των ενδοαστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών, της ματωμένης ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας γενικότερα. Θα επιχειρήσουν να εμφανίσουν τις διαφοροποιήσεις τους στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και εντός του πλαισίου ΕΕ- ΝΑΤΟ ως φιλολαϊκή αλλαγή στην εξωτερική πολιτική. Οι εργαζόμενοι ο λαός να μη συστρατευθούν σε αυτή την διαδικασία, να βρίσκονται σε αγωνιστική ετοιμότητα και επαγρύπνηση για όσα εξελιχθούν.

Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από τη στήλη «Αποκαλυπτικά» του «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 29 Γενάρη 2015.

Ο "λιτός βίος" του Βαρουφάκη



Σε ποιον απευθύνεται, αλήθεια, ο νέος υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, όταν λέει ότι «είμαστε υπέρ του λιτού βίου, δεν πιστεύουμε ότι ανάπτυξη σημαίνει να έχουμε τόσες πολλές Porsche Cayenne στους στενούς δρόμους των πόλεών μας. Ούτε περισσότερα σκουπίδια στις παραλίες μας, ούτε περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρά μας»; Σε ποιον απευθύνεται, όταν διαπιστώνει ότι «οι Ελληνες δημιουργούσαν, όταν ζούσαν λιτά. Οταν ξόδευαν λιγότερα από τα έσοδά τους, όταν τις αποταμιεύσεις τους τις χρησιμοποιούσαν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Οταν ήταν περήφανοι που δεν είχαν πιστωτικές κάρτες, στεγαστικά δάνεια και χρέη»;

Πρώτα και κύρια, απευθύνεται στον ελληνικό λαό. Στους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, που έχουν γονατίσει από την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Σε αυτούς στέλνει το μήνυμα ότι πρέπει να αρκεστούν στα λίγα ψίχουλα, που αναμένεται να μοιράσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Λέει ο νέος υπουργός: «Οταν ξόδευαν λιγότερα από τα έσοδά τους»... Πόσο μοιάζει η λογική της νέας συγκυβέρνησης με τη λογική των προηγούμενων κυβερνήσεων! Λογική, που, από το ξέσπασμα της κρίσης, προσπαθούν να καλλιεργήσουν, ότι «για το χρέος και τα ελλείμματα φταίει ο λαός που ξόδευε αλόγιστα περισσότερα από όσα παρήγε». Είναι ίδιο με το «καταναλώναμε περισσότερα από όσα παράγαμε».

Πάνω σε αυτήν τη λογική δεν πάτησε όλα τα προηγούμενα χρόνια η προπαγάνδα για συσκότιση των πραγματικών αιτιών της κρίσης; Για να κρύψουν ότι ο λαός, που παράγει όλο τον πλούτο, ζει με μερικά ψίχουλα ή εξαθλιωμένος, την ίδια στιγμή που επιχειρηματικοί όμιλοι θησαυρίζουν.

Είναι λογικό να αναπτύσσει τέτοιες θέσεις ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού με την πολιτική του ο λαός ούτε τις απώλειες της κρίσης πρόκειται να ανακτήσει, ούτε τα ψίχουλα που θα του μοιράσει θα τον σώσουν από τη λιτότητα διαρκείας, που επιβάλλει ο σημερινός δρόμος του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Και η συγκυβέρνηση του, με άλλο μείγμα διαχείρισης, από άλλο μονοπάτι θα συνεχίσει σε αυτήν την αντιλαϊκή κατεύθυνση. Κατεύθυνση που εγγυάται την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και που για το λαό εγγυάται το «λιτό βίο», αναπαράγοντας διλήμματα διαβίωσης για το εάν θα έχει θέρμανση ή το εμβόλιο για το παιδί, εάν θα ταΐσει λίγο κρέας τα παιδιά του ή γάλα τα μωρά του ή εάν θα πάρει ένα αντιβιοτικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε σχέση με την προηγούμενη κυβέρνηση, παίζει το χαρτί της δυνατότητάς του για χειραγώγηση και ενσωμάτωση της δυσαρέσκειας, αγανάκτησης και οργής των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που έχει συσσωρευτεί την προηγούμενη 5ετία. Επιχειρώντας, λοιπόν, να αλλάξει μέθοδο εξυπηρέτησης των ίδιων αντιλαϊκών στόχων, προσπαθεί να εκπαιδεύσει το λαό στη λογική των «μειωμένων απαιτήσεων». Γι' αυτό, άλλωστε, τα συγχαρητήρια των Ελλήνων βιομηχάνων, άλλων πόλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Γι' αυτό, άλλωστε, δίνει συγχαρητήρια και εκείνος που ήδη εφαρμόζει μια τέτοια πολιτική στην πατρίδα του, τις ΗΠΑ, με τα εκατομμύρια αστέγων και εξαθλιωμένων που σιτίζονται με κουπόνια από διάφορους ...φιλάνθρωπους.

Αυτό το μέλλον επιφυλάσσουν για τους εργαζόμενους, τις λαϊκές οικογένειες. Ένα μέλλον, με το οποίο δεν πρέπει να συμβιβαστεί ο λαός.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Η Άποψη μας» του Ριζοσπάστη της Παρασκευής 30 Γενάρη 2015.

 «Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία»: Οι λαοί να απορρίψουν τις υποκριτικές εκκλήσεις για «ενότητα»

Κοινή ανακοίνωση των 28 Κομμουνιστικών - Εργατικών Κομμάτων, με αφορμή το μακελειό στο Παρίσι και το πώς το αξιοποιεί η αστική τάξη.


Παρέμβαση για το μακελειό που πρόσφατα σημειώθηκε στο Παρίσι (επιθέσεις στο σατιρικό περιοδικό «Σαρλί Εμπντό», σε εβραϊκό παντοπωλείο κ.τ.λ.) πραγματοποίησαν τα 28 Εργατικά και Κομμουνιστικά Κόμματα (ανάμεσά τους και το ΚΚΕ) που συμμετέχουν στην «Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία».

Εξέδωσαν ανακοίνωση η οποία έχει ως εξής:

«Η Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία με λύπη και θυμό καταδικάζει τις εγκληματικές επιθέσεις των αποκαλούμενων "τζιχαντιστών" στη Γαλλία.

Πίσω από την προφανή καταδίκη αυτών των επιθέσεων, οι λαοί θα πρέπει να προβληματιστούν για το θέμα στο σύνολό του. Οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί και τα δίκτυα που εκτέλεσαν αυτές τις επιθέσεις συνδέονται με τα συμφέροντα που εξυπηρετούνται από τις δολοφονικές και προβοκατόρικες ενέργειες. Οι "τζιχαντιστές" είναι δημιούργημα του ιμπεριαλισμού. Υποστηρίχτηκαν και χρησιμοποιήθηκαν με στόχο να υλοποιήσουν τα σχέδια των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Είναι γνωστό ότι τέτοιες ομάδες ιδρύθηκαν, εκπαιδεύτηκαν και εξοπλίστηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τα κράτη - μέλη τους και τους συμμάχους τους. Είναι αυτές οι δυνάμεις που φέρουν τεράστιες ευθύνες για ό,τι συμβαίνει σήμερα.

Η εκστρατεία που πρόσφατα εγκαινίασαν η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και οι κυβερνήσεις τους, χέρι - χέρι με τα αστικά ΜΜΕ και άλλα κέντρα, επιδιώκει να προωθήσει τη θέση τού "όλοι ενωμένοι" στον "αγώνα κατά της τρομοκρατίας". Αυτοί που διαδραματίζουν τον κύριο ρόλο στη δημιουργία και την ενίσχυση των τζιχαντιστών, στο σφαγιασμό των λαών, στη διεξαγωγή ιμπεριαλιστικών πολέμων δεν είναι και δεν μπορούν να είναι "ενωμένοι" με τους λαούς. Αυτοί που ρημάζουν κάθε εργατικό, λαϊκό και δημοκρατικό δικαίωμα που έχει απομείνει δεν μπορεί να είναι "ενωμένοι" με τους λαούς. Αυτοί που συστηματικά χρησιμοποιούν τη δραστηριότητα αυτών των μηχανισμών με στόχο να υποθάλψουν θρησκευτικούς και άλλους διαχωρισμούς μεταξύ των λαών δε μπορούν να είναι "ενωμένοι" με αυτούς. Το καπιταλιστικό σύστημα, το σύστημα που όλοι υπηρετούν είναι αυτό που τρέφει και αναπαράγει το φασισμό και τα δημιουργήματά του. Η συζήτηση για την παράνομη μετανάστευση υπηρετεί την αντι- μεταναστευτική γραμμή της ΕΕ, που ανοίγει και κλείνει τα σύνορα, σε συνάρτηση με τις ανάγκες του κεφαλαίου και μέσω της FRONTEX και του προγράμματος της ΕΕ «TRITON», οδηγεί στους μαζικούς πνιγμούς μεταναστών και προσφύγων, των θυμάτων των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.

Οι λαοί έχουν την εμπειρία της 11ης Σεπτέμβρη για την οποία πλήρωσαν μεγάλο τίμημα μέσω πολέμων, ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, βάρβαρης καταστολής, τον περιορισμό των λαϊκών τους ελευθεριών και την εφαρμογή βάρβαρων αντεργατικών μέτρων στο όνομα της "ασφάλειας κατά της τρομοκρατίας", ενώ οι επιχειρηματικοί όμιλοι έκαναν μια περιουσία.

Αυτή η νέα επίθεση εναντίον των λαών στοχεύει να αποσιωπηθούν οι εργατικοί αγώνες σε μια περίοδο κατά την οποία τα αντιλαϊκά μέτρα κλιμακώνονται και να παρεμποδιστούν οι λαοί από την οργάνωση του αγώνα τους ώστε να δεχτούν τις σύγχρονες αλυσίδες και μια ζωή με φτώχεια και στερήσεις.

Η Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία εκφράζει την αλληλεγγύη της στο γαλλικό λαό και τονίζει ότι οι λαοί της Ευρώπης μπορούν να απορρίψουν τις ψεύτικες και υποκριτικές "εκκλήσεις για ενότητα" των αστών και χωρίς καθυστέρηση να οργανώσουν την πάλη τους. Οι ίδιοι οι λαοί μπορούν να εμποδίσουν τα νέα αντιλαϊκά πλάνα με την πάλη τους, να απορρίψουν τις προσπάθειες εκφοβισμού τους και να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην πάλη ενάντια στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, να ανατρέψουν το εκμεταλλευτικό σύστημα και να επιβάλουν το δικό τους δρόμο ανάπτυξης όπου εκείνοι θα έχουν την εξουσία».

Ο φράχτης στον Έβρο δεν πρέπει να αφαιρεθεί. Τάδε έφη Γ. Πανούσης



Την άποψη ότι ο φράχτης στον Έβρο δεν πρέπει να αφαιρεθεί εξέφρασε ο αν. υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιάννης Πανούσης σύμφωνα με το ΒΗΜΑ, παρότι προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν κατά της κατασκευής και «ύπαρξης του».

 Όπως γράφει το tovima.gr, η άποψη αυτή του υπουργού αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς οι αντιδράσεις εντός ΣΥΡΙΖΑ ήταν έντονες την εποχή της κατασκευής του.

 Μάλιστα ο ιστότοπος iskra που εκφράζει την «αριστερή πλατφόρμα» του κ. Λαφαζάνη φιλοξένησε δημοσίευμα με τίτλο «Ξεκίνησε η κατασκευή του απάνθρωπου φράχτη στον Έβρο» ενώ και η νυν αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κυρία Τασία Χριστοδουλοπούλου
έχει ταχθεί κατά του φράχτη.




Καλό κουράγιο σύντροφοι…

Αναδημοσιεύουμε κείμενο του οικοδόμου, το οποίο μας εκφράζει απόλυτα, λόγια καθαρά, σταράτα, ταξικά.



"Μέθυσαν κάποιοι αριστεροί φίλοι από το κρασί της εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ και πάνω στο μεθύσι τους άρχισαν τους «παραλογισμούς». Στο  ιστολόγιο και στον γράφοντα καταλογίζουν ότι αντιμετωπίζουμε εχθρικά και με πικρόχολα σχόλια τη νέα κατάσταση που άρχισε να διαμορφώνεται μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Έτσι ας μου επιτραπεί  το πρώτο πρόσωπο καθώς (και) αυτό το κείμενο δεν διεκδικεί δάφνες πολιτικής ανάλυσης αλλά μια από καρδιάς και ντόμπρα τοποθέτηση.

Σε αντίθεση με τις αντοχές μας  ―που άλλοι είναι αυτοί που τις «δοκιμάζουν»―, ο καθένας μας χαράζει τις δικές του ανοχές· ο καθένας βάζει τα δικά του όρια στις προσδοκίες και στα θέλω του, και ―καλώς ή κακώς― πολλές φορές δεν συμπίπτουν με τα όρια που βάζουν οι άλλοι. Και όσο αυτά τα όρια «χαλαρώνουν»,  στενεύουν ταυτόχρονα τα όρια της απογοήτευσης και της απαισιοδοξίας. Αυτό δεν είναι κάποια «ανακάλυψη» του γράφοντα αλλά διαπίστωση που προέρχεται από την πείρα που μάς φορτώνει ―θέλουμε και μη― η ζωή, και καλούμαστε κάθε τόσο να την αξιοποιήσουμε βγάζοντας συμπεράσματα έτσι που να αποφεύγουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.

Και μιας και πρέπει να τονίζουμε και τα αυτονόητα:
Ναι! Χαίρομαι που έπεσε η πιο μισητή, ίσως, κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών.
Ναι! Χαίρομαι που ξεφορτωθήκαμε από την πλάτη μας σε θέσεις εξουσίας (προς το παρόν ή για μεγάλο διάστημα θα φανεί) καισαρίσκους, ναπολεοντίσκους, φυρερίσκους, τύπους που «σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί», οχιές, κουτσαβάκια και κουραδόμαγκες.
Ναι! Χαίρομαι  να βλέπω τα ξινισμένα μούτρα αυτών που δεν κατάφεραν να ξαναπεράσουν το κατώφλι της βουλής εξαιτίας ―και― του εκλογικού νόμου που προβλέπει «μπόνους» 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, που ―και― οι ίδιοι ψήφισαν.
Ναι! Χαίρομαι με τις αμήχανες (στην «καλύτερη» περίπτωση) αντιδράσεις των τηλεπαπαγάλων που πριν τις εκλογές «έλιωναν» τον Σαμαρά από το πολύ γλείψιμο, ανεβάζοντας στο κόκκινο τα «γράδα» μου.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κάποιοι καλοπροαίρετοι φίλοι (αναφέρομαι μόνο σε αυτούς, τους άλλους τους αφήνω στην τύχη τους) βάζουν στη ζυγαριά τις αναρτήσεις του “Οικοδόμου”, μετρώντας πόσες φορές περισσότερο  ασχολήθηκα με τον ΣΥΡΙΖΑ, από  την κυβέρνηση και τα κόμματά της, ζητώντας μου με «τρόπο» να απολογηθώ γι’ αυτό. Αντίθετα, θα καταλάβαινα την κριτική τους (και θα την συζητούσα) αν αφορούσε στον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν από εδώ οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ· η πολιτική που εκφράζει και τώρα καλείται να εφαρμόσει ως κυβέρνηση, αυτό που τέλος πάντων πρεσβεύει ο συγκεκριμένος πολιτικός οργανισμός και ο ρόλος ―ακόμα και ιστορικά αν θέλουν οι φίλοι να το δουν― ενός τέτοιου κόμματος στην απορρόφηση των «ανεπιθύμητων κραδασμών» και την μακροημέρευση του συστήματος της εκμετάλλευσης. (Ας με συγχωρήσουν εδώ οι φίλοι, δεν μπορούσα να γράψω «καπιταλισμός» λιγότερο ξύλινα).

Οι πιέσεις που δεχόμαστε (βάζω και τη μετριότητά μου μέσα) τα τελευταία εικοσιτετράωρα ο κόσμος του ΚΚΕ από τους θριαμβευτές των εκλογών (με επικοινωνιακές κινήσεις εντυπωσιασμού και προσεχτικά διατυπωμένες δηλώσεις) είναι μεγάλες. Πιέσεις που στοχεύουν στην «καρδιά» του θυμικού των κομμουνιστών (μέλη αλλά και φίλοι του κόμματος) με προσφορά στο κίνημα που διαπαιδαγωγήθηκαν με ιδανικά, αρχές και αξίες που αντρώθηκαν και άντεξαν τις κακουχίες στο πέρασμα του χρόνου και μετρήθηκαν με κόπους και θυσίες και με χιλιάδες νεκρούς και σακατεμένους ήρωες. Αλλά και πολλών χιλιάδων αγωνιστών που βρίσκονται δίπλα στο κόμμα, στηρίζοντάς το με τη συμμετοχή και τη δράση τους  στο κίνημα και με την ψήφο τους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Ένας κόσμος που εκτός από αγωνιστικότητα και αντοχές έχει και συγκεκριμένα «αντανακλαστικά» και ανθρώπινες αδυναμίες που «δοκιμάζονται» αυτές τις μέρες και ―ας διαψευστώ― θα «δοκιμαστούν»  ακόμα περισσότερο στο μέλλον.

Η επίθεση «φιλίας» του ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΚΕ που έφτασε στο αποκορύφωμά της πριν από τις εκλογές του 2012, συνεχίστηκε ―με μικρότερη όμως ένταση― και στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο, με τα δυο κόμματα όμως σαφώς πιο έμπειρα να αντιμετωπίσουν τα νέα δεδομένα που προέκυψαν στο μεταξύ των δυο περιόδων διάστημα. Το ΚΚΕ με μια σαφέστατη «μονομπλόκ» στάση και επιχειρήματα που πηγάζουν από την ιστορική καταγραφή αλλά και τις σχετικά πρόσφατες εμπειρίες του από τη συμμετοχή του σε κυβέρνηση διαχειριστική του συστήματος, όχι μόνο αμύνθηκε σθεναρά, αλλά από την πρώτη στιγμή πέρασε στην αντεπίθεση αποκαλύπτοντας σε τι  απέβλεπε μια κυβερνητική συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ και πόσο ο λαός θα έβγαινε ζημιωμένος μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα από μια τέτοια εξέλιξη.

Στη συνέχεια η επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ εξελίχτηκε σε κατά μέτωπο και χωρίς κανόνες που… όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις (βλ. πχ δεκαετία του ’80), επικεντρώνεται στην τακτική των χτυπημάτων κάτω από τη μέση. Το κυβερνητικό πια κόμμα επιχειρώντας να απαλλοτριώσει τα αντανακλαστικά των κομμουνιστών, αλλά και τα αριστερά-προοδευτικά αντανακλαστικά μεγάλης μερίδας του λαού, χτίζει  πάνω σ’ αυτά το προφίλ μιας «Αριστεράς» η οποία έρχεται από το παρελθόν ως συνεχιστής των οραμάτων των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και των μαχητών του τιμημένου ΔΣΕ. Δεν δίστασε να επιχειρήσει να εξαργυρώσει και υπολείμματα  παρελθούσης αγωνιστικότητας και «αριστεροσύνης»  (βλ. προεκλογικά κείμενο στήριξης στη βουλευτή Νάντια Βαλαβάνη από «πρώην ΚΚΕ, αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα») προκειμένου να αυξήσει τα ποσοστά του. Θολώνοντας ασφαλώς τα νερά, γιατί κάτω από αυτά μάζευε στις τάξεις του τα ορφανά της ΠΑΣΚΕ, πικραμένους του πάλαι ποτέ δικομματισμού, των ΑΝΕΛ και από άλλους χώρους· στελέχη με πολυετή διαδρομή σε αστικά κόμματα που φέρουν και προσωπική ευθύνη  για την σημερινή κατάσταση, αλλά και που, κάποια από αυτά, ψήφισαν ακόμα και τα μνημόνια, πάνω στα οποία βασίστηκαν οι τελευταίες  προεκλογικές  «αντιμνημονιακές» εκστρατείες του ΣΥΡΙΖΑ (…σκίζω, διαγράφω, επαναδιαπραγματεύομαι κοκ).

Αυτά πολλοί αριστεροί φίλοι δεν τα έβλεπαν ή έκαναν ότι δεν τα βλέπουν, ή ―ασφαλώς τα έβλεπαν και― ήλπιζαν, ή ακόμα πιστεύουν ότι αποτελούσαν ένα «αναγκαίο κακό» που θα αφαιρούσε σκαλοπάτια από την ανάβαση του ΣΥΡΙΖΑ προς τους κυβερνητικούς θώκους. Όπως δεν έβλεπαν και τα άλλα, τα  σημαντικότερα, όπως οι οβιδιακές μεταμορφώσεις των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ που προηγούνταν ή ακολουθούσαν πάντα τις ανάλογες δεσμεύσεις της ηγεσίας του προς τα κέντρα των αποφάσεων σε Ελλάδα και διεθνώς.

Και φτάσαμε στις εκλογές. Τον κόσμο του ΚΚΕ δεν κατάφεραν να τον υπερφαλαγγίσουν. Το κόμμα άντεξε στην πίεση συγκρατώντας τον κύριο όγκο των ψηφοφόρων του, και ―δειλά δειλά― αύξησε το ποσοστό  του.

Τα υπόλοιπα τα ζούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Σαν έτοιμη από καιρό και με κινήσεις θαυμαστού αυτοματισμού  σχηματίστηκε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ο νέος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επισκέφτηκε μετά την ορκωμοσία του το θυσιαστήριο της Καισαριανής και οι υπουργοί του, ως είθισται μετά την παραλαβή των χαρτοφυλακίων τους, κάνουν δηλώσεις στα ΜΜΕ. Κάποιες από αυτές με μια πρώτη ματιά σκορπίζουν αισιοδοξία που, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα, επισκιάζει την ορθή κρίση.

Ένα παράδειγμα: Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός υποσχέθηκε σήμερα την «πρόσβαση των ανασφάλιστων σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εργαστηριακές εξετάσεις, φάρμακα και νοσηλεία, χωρίς εμπόδια». Πολύ καλό νέο. Είναι όμως αληθινό; Αν ανατρέξει κάποιος στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ διαβάζει ότι θα διατεθούν «350 εκ. ευρώ για τη δωρεάν  ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ανασφάλιστους και άνεργους». Αλλά για να μη ξεφύγει αυτό το σημείωμα από το θέμα του δείτε μόνοι σας εδώ τα στοιχεία και βγάλτε συμπέρασμα.

Παραδείγματα σαν το προηγούμενο υπάρχουν πολλά. Και δεν «στοιχειοθετούνται» από τις «κακές προθέσεις» του “Οικοδόμου” αλλά από την αναντιστοιχία δηλώσεων και προγραμματικών θέσεων  (σε δεύτερο πλάνο βέβαια, αφού έχουν προηγηθεί ήδη οι όρκοι πίστης σε ΕΕ και κεφάλαιο)  που αν κανείς τις διαβάσει προσεχτικά μπορεί να ψηλαφίσει και μέχρι που φτάνουν οι «φιλολαϊκές» διαθέσεις των κυβερνώντων. Σας φτάνει να εύχεστε «αχ, τι καλά που θα ’τανε να ’βγαινε αληθινό»; Εμένα δε μου φτάνει.

Γιατί επέλεξε ο πρωθυπουργός Τσίπρας να επισκεφτεί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή τα τιμημένα και αιματοποτισμένα χώματα της Καισαριανής; Τι κάνει «νιάου» στα κεραμίδια; Ασφαλώς και είχε κάθε δικαίωμα να πάει και να προσκυνήσει στο μνημείο των ηρώων, και δεν θα ρωτούσε τους κομμουνιστές για να το πράξει. Όμως, όταν νωρίτερα δεν άφησε «απροσκύνητο» κανένα «μνημείο» ιμπεριαλιστικού οργανισμού και κέντρου αποφάσεων, τη συγκεκριμένη ενέργεια δεν μπορώ να μη την εκλάβω ενταγμένη στα πλαίσια της επικοινωνιακής πολιτικής, της προσωπικής του και του κόμματός του. Αποτέλεσμα αυτής της επίσκεψης ήταν κάποιοι να τσιμπήσουν. Και όταν συζητάς μαζί τους και «στριμώχνονται» από τα επιχειρήματα, να σου λένε «μου φτάνει και αυτό που έκανε». Να με συγχωρήσουν αλλά εμένα δεν μου φτάνει.

Και γενικότερα όμως, παρακολουθώντας κανείς όλη αυτή τη συζήτηση στα τηλεπαράθυρα γύρω από τον πολιτικό όρκο, τις γραβάτες, τα κάγκελα της πλατείας Συντάγματος και τόσα άλλα που «προκύπτουν» κάθε ώρα που περνά, θα δει ότι περνούν στα ψιλά δηλώσεις όπως του πρωθυπουργού Τσίπρα: «δεν θα έρθουμε σε καταστροφική ρήξη με την ΕΕ. Θα διαψεύσουμε τις Κασσάνδρες» (θυμίζω σε όσους ξέχασαν και τι έλεγε προεκλογικά ο Τσίπρας: «Θα το πω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση και στο ΝΑΤΟ»), του υπουργού Βαρουφάκη ότι «θα ζήσουμε λιτό βίο με αξιοπρέπεια», του υπουργού Αποστόλου ότι «είτε αρέσει είτε όχι θα χρησιμοποιήσουμε την ΚΑΠ ως εργαλείο» (όπου ΚΑΠ= η Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που κατέστρεψε την ελληνική γεωργία και ξεκλήρισε την αγροτιά) κ.ά. Εκτός και αν οι αριστεροί φίλοι μπορούν να καταπιούν αμάσητο ότι στη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  δύο στους δέκα «υπερ»υπουργούς και δύο υφυπουργοί είναι «σκληροί» ΠΑΣΟΚοι με βαρυφορτωμένο «βιογραφικό» στη χάραξη και άσκηση αντιλαϊκών πολιτικών. Αφού βέβαια μπόρεσαν να καταπιούν την  «κυβέρνηση της Αριστεράς» με τη συμμετοχή προσώπων που ελέγχονται για ακροδεξιές θέσεις. Εγώ δεν τα καταφέρνω. Και γι’ αυτό με προσβάλλει ο κομπασμός (σε πρωινό τηλεπαράθυρο σήμερα) του κορυφαίου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, βουλευτή Μπαλάφα «μην είσαστε μίζεροι, κακομοίρηδες, μεμψίμοιροι και πάθουμε καμιά κατάθλιψη και πάμε στα ψυχοφάρμακα»!

Εντάξει δεν θα μείνουμε στα λόγια (έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν το κάναμε). Και αυτή η κυβέρνηση θα κριθεί από το έργο της. Από την τήρηση ή μη των δεσμεύσεών της και από το ύφος και το ήθος  των μελών της στην άσκηση της εξουσίας. Θα κριθεί από τον καθένα ξεχωριστά και αναλόγως του πόσο μεγάλη είναι η  απόσταση  που χωρίζει τις προσδοκίες του από την ανοχή του. Θα κριθεί από την ύπαρξη ή όχι από τη μεριά μας αρχών, αξιών και αντιστάσεων, αλλά και από τη διάθεση που θα επιδείξει ο καθένας μας για την υπεράσπισή τους. Από τον αριθμό των σκαλοπατιών που θα κατεβεί στην κλίμακα των υποχωρήσεων-παραχωρήσεων και τελικά από το αν και με ποιο ρόλο είναι διατεθειμένος ο καθένας να συμμετέχει σε όλο αυτό το σκηνικό του οποίου μέχρι αυτή τη στιγμή παραμένει θεατής. Γιατί, όπως συμβαίνει πάντα, όταν τα φώτα της γιορτής σβήσουν η ζωή θα συνεχίσει να μας τραβάει επίμονα από το μανίκι.

Πολύ θα ήθελα να έχω την καλή διάθεση και να ευχηθώ «καλή επιτυχία» στην κυβέρνηση· όχι για μένα, αλλά για τη φουκαριάρα τη χώρα μου. Όμως στη χώρα «μου» μια χούφτα παράσιτα ζούνε στη χλιδή και εκατομμύρια άνθρωποι στενάζουν. Άρα η επιτυχία δεν μας αφορά το ίδιο όλους. Θα είχα ―έχω― όλη την καλή διάθεση να ζήσω «λιτό βίο με αξιοπρέπεια» και, να προσθέσω ακόμα: περισσότερες στερήσεις και θυσίες. Όχι όμως σήμερα και όχι γιατί μου το ζητούν οι «Βαρουφάκηδες» και η «σταθερότητα» των τραπεζών, αλλά μόνο στη μεταβατική εποχή που η τάξη μου θα χτίζει την εξουσία της.

Ας με συγχωρήσουν οι φίλοι που δεν δείχνω απέναντι στη νέα κυβέρνηση την ίδια «κατανόηση» με αυτούς. Τα όνειρα και τα θέλω μου μπορώ να τα μοιραστώ μαζί τους, όχι όμως και να τα νοικιάζω στον καθένα. Χωρίς διάθεση και ύφος συμβουλευτικό ―και σχεδόν βέβαιος ότι θα παρεξηγηθώ― θα τους έλεγα να πατήσουν στη γη και να μετρήσουν το μπόι τους.

Σε όσους οι καρδιές μας χτυπάνε στον ίδιο ρυθμό, καλό κουράγιο".

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Πρώτη φορά "αριστερή" κυβέρνηση;



Φαντάζομαι ότι την είδατε την σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου, έτσι; Δεν ξέρω πόσοι από σας, λοιπόν, πανηγυρίζουν ακόμη για την "πρώτη φορά αριστερά", διότι αυτή η ρημάδα η αριστερά είναι μάλλον καλά κρυμμένη και δεν πολυφαίνεται ανάμεσα στα πρόσωπα που απαρτίζουν το "πρώτη φορά αριστερό" υπουργικό συμβούλιο. Και, βεβαίως, τον υπουργό άμυνας Πάνο Καμμένο δεν τον λες με τίποτε αριστερό, όπως δεν λες αριστερές τις βουλευτίνες τού κόμματός του Έλενα Κουντουρά και Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά (αναπληρώτρια υπουργός τουρισμού και υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης αντίστοιχα, αμφότερες πρώην βουλευτίνες Νέας Δημοκρατίας) αλλά νά 'ταν μόνο αυτοί των ΑνΕλ...

Μήπως λες αριστερό τον υπουργό οικονομικών; Ο Γιάνης (με ένα νι, παρακαλώ!) Βαρουφάκης είναι μεν διακεκριμμένος οικονομολόγος (καθηγητής σε πολλά ξένα πανεπιστήμια αλλά και στην Αθήνα), πλην καθαρόαιμος κεϋνσιανιστής. Δηλαδή, ανήκει στους αντιπάλους τής κρατούσας στην Ευρωπαϊκή Ένωση νεοφιλελεύθερης θεωρίας, εκτιμά πως οι νεοφιλελεύθερες επιλογές βαθαίνουν την κρίση και υποστηρίζει τις κεϋνσιανές επιλογές, οι οποίες έχουν δημιουργήσει αλλεπάλληλες κρίσεις στο παρελθόν. Με λίγα λόγια, ο Γιάνης Βαρουφάκης βρίσκεται στην ίδια καπιταλιστική κατεύθυνση με τους προκατόχους του (τουλάχιστον θεωρητικά), απλώς πάει από άλλον, παράλληλο δρόμο. Κάτι πρέπει να καταλάβατε από την αποστροφή του "όχι στην λιτότητα, ναι στον λιτοδίαιτο τρόπο ζωής". Όχι στον Γιάννη, ναι στον Γιάνη.

Μήπως λες αριστερό τον υπουργό υγείας; Ο επί σειρά ετών βουλευτής τού ΠαΣοΚ Παναγιώτης Κουρουμπλής ήταν αυτός που, ως γραμματέας πρόνοιας του ΠαΣοΚ, συνέταξε το διαβόητο "σχέδιο Γιαννίτση", το οποίο συνιστούσε τόσο μεγάλη βόμβα στα θεμέλια του εθνικού συστήματος υγείας και πρόνοιας ώστε αποσύρθηκε μετά πολλών επαίνων. Και να μη ξεχνάμε ότι το πρώτο μνημόνιο φέρει και την δική του υπογραφή.

Μήπως λες αριστερό τον υπουργό εξωτερικών; Ο ανανήψας πρώην κνίτης Νίκος Κοτζιάς έχει διατελέσει επί σειρά ετών συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου και πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ, ενός ιδρύματος που μόνο αριστεροκρατούμενο δεν το λες. Δεν έχει αφήσει συνέδριο για συνέδριο και συμβούλιο για συμβούλιο επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής που να μην έχει συμμετάσχει (πάνω από 200) ενώ από τις εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν αρκετά βιβλία του όπου αναλύεται και προπαγανδίζεται η ιδέα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.

Μήπως λες αριστερό τον αναπληρωτή υπουργό προστασίας του πολίτη; Ο Γιάννης Πανούσης μπορεί να θεωρείται διακεκριμμένος επιστήμων αλλά πώς να ξεχάσεις ότι πρόκειται για πρώην πασόκο, ο οποίος μετακινήθηκε στην ΔημΑρ και στήριξε την πρώτη τρικομματική συγκυβέρνηση, κατ' ουσίαν αποδεχόμενος τα μνημόνια; Όπως λέει ο ίδιος: "Από το 1978 έως το 1983 ήμουν ΠαΣοΚ, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό... η οριστική απομάκρυνση από το ΠαΣοΚ έγινε το 2001-2002, όταν είπα ότι δεν θέλω να έχω καμμία σχέση". Ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε.

Μήπως λες αριστερό τον υπουργό δικαιοσύνης Νίκο Παρασκευόπουλο, ο οποίος έχει συνεργαστεί επί χρόνια με τις κυβερνήσεις τού Ανδρέα Παπανδρέου, ως σύμβουλος επί θεμάτων δικαίου; Μήπως λες αριστερό τον αναπληρωτή υπουργό υποδομών Χρήστο Σπίρτζη, πρώην πρόεδρο του ΤΕΕ και επί χρόνια κομματικό συνδικαλιστή τού ΠαΣοΚ; Μήπως λες αριστερή την αναπληρώτρια υπουργό εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου, διακεκριμμένο στέλεχος του πολιτειακού Levy Economics Institute; Ή μήπως λες αριστερό τον γραμματέα τού υπουργικού συμβουλίου Σπύρο Σαγιά, νομικό σύμβουλο της -κάθε άλλο παρά αριστερής- Cosco;

Δύσκολο έως απίθανο είναι να πεις αριστερούς, επίσης, τον δεδηλωμένο δεξιό Τέρενς Κουίκ, τον επί 20 χρόνια βουλευτή τού ΠαΣοΚ και πρώην πρόεδρο της βουλής Παναγιώτη Σγουρίδη, τον παλιό πασόκο Δημήτρη Μάρδα, τον κεϋνσιανό οικονομολόγο Ευκλείδη Τσακαλώτο και κάμποσους ακόμη.

Κι όταν ανάμεσα στα μέλη ενός υπουργικού συμβουλίου βρίσκονται όλοι αυτοί, είναι δύσκολο να κάνεις λόγο για "πρώτη φορά αριστερή" κυβέρνηση. Πολύ δύσκολο.

Τάδε έφη Φίλιππος Ανθής στον ΗΦΑΙΣΤΟ

Cosco μέσω κινέζικής πρεσβείας: "Κακά παιδιά, μην λέτε παλιόλογα"



Καλά που τα "μπάλωσε" ο Δρίτσας...

Συνάντηση με τον υπουργό Οικονομίας Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού Γιώργο Σταθάκη και τον αναπληρωτή υπουργό Ναυτιλίας, Θοδωρή Δρίτσα, είχε το πρωί της Πέμπτης, αντιπροσωπεία της κινεζικής πρεσβείας στην Αθήνα υπό τον πρεσβευτή Ζου Ξιαολί.

Τη συνάντηση ζήτησε ο πρεσβευτής της Κίνας, επιβεβαιώνοντας με τον τρόπο αυτό την ανησυχία του υπουργείου Εμπορίου της χώρας του για το σχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει, όπως εξήγγειλε ο Γιώργος Σταθάκης, στη διακοπή της ιδιωτικοποίησης του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς.

Η εξαγγελία αυτή, θορύβησε το υπουργείο Εμπορίου της Κίνας, καθώς έγινε σε μία χρονική στιγμή που ο κινεζικός όμιλος Cosco ήταν υποψήφιος για την αγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών.

«Σκοπεύουμε να ζητήσουμε από την ελληνική κυβέρνηση να προστατεύσει τα δικαιώματα και τα έννομα συμφέροντα των κινεζικών εταιρειών στη Ελλάδα, ανάμεσά τους και της Cosco», είχε δηλώσει νωρίετρα ο Σεν Ντανιάνγκ, εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείο Εμπορίου.

Τη διακοπή του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων των υποδομών είχε ανακοινώσει τόσο ο Γιώργος Σταθάκης όσο και ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Παναγιώτης Λαφαζάνης που μίλησε για το πάγωμα της διαδικασίας αποκρατικοποίησης της ΔΕΗ.

Από την πλευρά του ο αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας Θοδωρής Δρίτσας κατά την τελετή παράδοσης - παραλαβής του υπουργείου την Τετάρτη είχε δηλώσει για το λιμάνι του Πειραιά και τη συμφωνία με την κινεζική Cosco:

«Τέτοιου είδους συμφωνίες όπως αυτή με την Cosco θα πρέπει να γίνονται στο πλαίσιο διακρατικών συμφωνιών και επιδιώκουμε ενίσχυση των σχέσεων τόσο με την Κίνα όσο και με άλλες χώρες». Πρόσθεσε δε ότι η νέα κυβέρνηση «θα σεβαστεί τις συμβάσεις όπως αυτή με την ΣΕΠ ΑΕ (Cosco)» και θα δει με «σοβαρότητα τις συμβατικές υποχρεώσεις»

Οι δύο έλληνες υπουργοί, στη συνάντηση που είχαν το πρωί της Πέμπτης με την κινεζική αντιπροσωπεία, προσπάθησαν να μετριάσουν την ανησυχία της κινεζικής πλευράς καθιστώντας σαφές πως η συνεργασία των δύο μερών θα συνεχιστεί. Κι έτσι, όπως ανακοινώθηκε, «οι δύο υπουργοί και ο πρεσβευτής συμφώνησαν για την δρομολόγηση ενός εποικοδομητικού διαλόγου για την ενίσχυση της αμοιβαίας συνεργασίας».

Τσίπρας: Στόχος μια κοινή λύση.



Η είδηση από την 'δημοκρατική' και 'αδέσμευτη' Καθημερινή.


«Στόχος της νέας κυβέρνησης και της Ευρώπης είναι μια συνολική ευρωπαϊκή και αμοιβαία επωφελής λύση στα θέματα εσωτερικού ενδιαφέροντος», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς στο Μέγαρο Μαξίμου.

Δείτε τις δηλώσεις Σουλτς μετά το τέλος της συνάντησης:

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι ενημέρωσε τον κ. Σουλτς για το «σχέδιο σαρωτικών μεταρρυθμίσεων σε κράτος και δημόσια διοίκηση, που θα καταπολεμήσεις τις εσωτερικές αιτίες της κρίσης», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, αλλά και για τον στόχο της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της ανάπτυξης της χώρας.

Όπως υπογράμμισε ο κ. Τσίπρας, ο στόχος αυτός «θα επιτευχθεί χωρίς την επιμονή στο λάθος και τη συνέχιση της λιτότητας, αλλά και χωρίς απερισκεψία στη δημιουργία νέων ελλειμμάτων».

Δείτε τις δηλώσεις Τσίπρα μετά το τέλος της συνάντησης:

Ο Ελληνας πρωθυπουργός χαρακτήρισε τον κ. Σουλτς ως έναν «πολύ καλό φίλο της Ελλάδας», προσθέτοντας ότι η επίσκεψή του στην Αθήνα σηματοδοτεί το γεγονός ότι πρώτιστη αξία της Ευρώπης είναι η αποδοχή της λαϊκής κυριαρχίας. Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας έκανε λόγο για μια νέα σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα «στην μεταμνημονιακή Ελλάδα και στους θεσμούς της Ε.Ε.».

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη διάρκεια της συνάντησης τέθηκαν από την ελληνική πλευρά τρία σημεία. Πρώτον η αντιμετώπιση των μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων και η ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης, δεύτερον η εξασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και τρίτον η αμοιβαία προώθηση πολιτικών για την ανάπτυξη και την απασχόληση στην Ευρώπη. Επίσης, στο τραπέζι τέθηκε και το θέμα της Ουκρανίας.

«Πρέπει να πω ότι για μένα είναι ιδιαίτερη τιμή να είμαι ο πρώτος επίσημος προσκεκλημένος σε εσάς που είσαστε ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός της χώρας. Πρέπει να σας πω ότι δεν είναι η πρώτη μου επίσκεψη εδώ. Είχα έρθει και κατά το παρελθόν, είναι όμως απόλυτα σαφές ότι την Κυριακή που μας πέρασε για τη χώρα σας προέκυψαν πολλές και νέες εξελίξεις.

Είχαμε πολλές συζητήσεις με τον κ. Τσίπρα και θέλω να σας πω ότι κατά τη διάρκεια της θητείας μου σπάνια συζήτησα με κάποιον τόσο ειλικρινά. Ξέρετε, υπάρχουν αυτές οι διπλωματικές φράσεις που λέγονται όταν έχει προηγηθεί διαφωνία», τόνισε κατά την εισαγωγή του ο κ. Σουλτς και συνέχισε:

«Όμως, με τον κ. Τσίπρα, η συζήτηση ήταν ειλικρινής και εποικοδομητική. Συμφωνήσαμε σε πολλά θέματα, αλλά υπάρχουν και κάποια άλλα που χρειάζονται περαιτέρω συζήτηση. Στην ευρωπαϊκή πολιτική είναι πολύ σημαντικό να συζητάμε μεταξύ μας και να μοιραζόμαστε τις απόψεις μας».

Αναφερόμενος στο τι περιμένει από τη νέα κυβέρνηση, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου υπογράμμισε:

«Χαίρομαι πολύ κ. Τσίπρα που είστε αποφασισμένος να πατάξετε την φοροδιαφυγή (κι' αυτός;). Λέγονται πολλά για το τι θα κάνει ο Τσίπρας αλλά αυτό που συζητήσαμε είναι να σταματήσει η κοινωνική αδικία των φόρων. Θα υπάρξει ικανοποίηση στην Ευρώπη όταν προβάλλετε τις προτεραιότητές σας. Θέματα που έχουν σχέση με τη χρηματοδότηση της Ελλάδας, δεν αντιμετωπίζονται μονομερώς αλλά σε διαβουλεύσεις με τους εταίρους. Γνωρίζετε καλά ότι γίνονται συζητήσεις ότι η κυβέρνηση Τσίπρα θα ακολουθήσει το δικό της δρόμο, αλλά αυτό δεν ισχύει. Το σημερινό μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Είναι ένα πολύ καλό βήμα προς τα εμπρός και θεωρώ ότι αύριο, στη συνάντηση με τον κ. Ντάισελμπλουμ θα γίνουν και άλλα βήματα προς τα εμπρός».

Τέλος, όσον αφορά το θέμα της ουκρανικής κρίσης, ο κ. Σουλτς ανέφερε:

«Για το θέμα της Ουκρανίας, η ελληνική κυβέρνηση είναι πρόθυμη να προχωρήσει σε διάλογο με τους εταίρους της. Ελπίζω ότι η υπέροχη χώρα σας να παραμείνει στην ευρωπαϊκή πορεία της, όπως ήταν ανέκαθεν. Η Ελλάδα έχει χαρίσει πάρα πολλά στην Ευρώπη, αλλά αυτό δεν αρκεί. Δεν μπορούμε να προσποιούμαστε ότι η Ελλάδα έχει σχέση με τους αρχαίους χρόνους και αυτή είναι και η υποχρέωσή σας ως πρωθυπουργός».

τσ. Οι υπογραμμίσεις και οι παρενθέσεις δικές μας

Πρόγραμμα «Ρεύμα για Όλους» της Περιφέρειας Αττικής: Διαχείριση της φτώχειας και όχι πραγματική ανακούφιση


Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς εννοούν την «αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης»

Από τον περασμένο Δεκέμβρη, «τρέχει» από την Περιφέρεια Αττικής το πρόγραμμα «Ηλεκτρικό Ρεύμα για όλους», με συνολικό προϋπολογισμό 2,5 εκ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2016. Παρουσιάζοντας το πρόγραμμα, η Περιφερειάρχης Ρένα Δούρου είχε πει ότι «κανείς πολίτης δεν μπορεί να στερείται αυτού του βασικού κοινωνικού αγαθού, ειδικά σε περίοδο ανθρωπιστικής κρίσης».

Στην εφαρμογή του, επιβεβαιώνεται ότι το πρόγραμμα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ανακυκλώνει τη φτώχεια χιλιάδων λαϊκών νοικοκυριών, που αντιμετωπίζουν ζήτημα επιβίωσης κι από πάνω η ΔΕΗ τους κόβει το ρεύμα, λόγω συσσωρευμένων χρεών. Το πρόγραμμα δεν προσφέρει καν ανακούφιση για τα πιο φτωχά νοικοκυριά. Αντίθετα, μεταθέτει ένα ιδιαίτερα οξυμένο πρόβλημα, όπως είναι αυτό της διακοπής του ρεύματος, μερικούς μήνες πιο πίσω.

Το πρόγραμμα της Περιφέρειας προβλέπει τη χρηματοδότηση της πρώτης δόσης του διακανονισμού που κάνει ο οφειλέτης με τη ΔΕΗ, προκειμένου να του επανασυνδέσει το ρεύμα. Το ποσό της επιδότησης δεν μπορεί να ξεπερνά τα 360 ευρώ.

Για να ενταχθεί κανείς στο πρόγραμμα, θα πρέπει πρώτα να έχει ρυθμίσει το χρέος του στη ΔΕΗ, να έχει δεσμευθεί δηλαδή σε ένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής του. Με άλλα λόγια, η ένταξη στο πρόγραμμα δε σημαίνει διαγραφή όλου ή μέρους του χρέους. Ούτε, όμως, εξασφαλίζει «ρεύμα για όλους», αφού μετά την επανασύνδεση, ο οφειλέτης θα πρέπει να πληρώσει κανονικά το χρέος του στη ΔΕΗ. Αρα, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να του ξανακόψουν το ρεύμα, αν δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στους όρους του διακανονισμού.

Πολύ μεγαλύτερο το πρόβλημα

Σύμφωνα με την Περιφέρεια, μέχρι σήμερα έχουν γίνει σε όλη την Αττική περίπου 150 αιτήσεις για ένταξη στο πρόγραμμα «Ρεύμα για όλους» και έχουν εγκριθεί σχεδόν όλες. Όπως προέκυψε, όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν εντοπίζεται σε αυτούς που ζουν στο σκοτάδι επειδή δεν έχουν να πληρώσουν την επανασύνδεση, αλλά σε εκείνα τα νοικοκυριά που τους κόπηκε το ρεύμα και έκαναν από μόνα τους επανασύνδεση, ενέργεια που αντιμετωπίζεται σαν ρευματοκλοπή από τη ΔΕΗ.

Στην κατηγορία αυτή, σύμφωνα με τη ΔΕΗ, ανήκουν περίπου 10.000 με 12.000 νοικοκυριά στην περιφέρεια της Αττικής, μιλώντας πάντα για την πρώτη κατοικία. Η διοίκηση της Περιφέρειας ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε συζητήσεις με τη ΔΕΗ, για να εντάξει και αυτή την κατηγορία στο πρόγραμμα «Ρεύμα για όλους». Να σημειωθεί ότι τα χρέη των λαϊκών νοικοκυριών προς τη ΔΕΗ φτάνουν τα 71 εκ. ευρώ για την περιφέρεια Αττικής και τα 150 εκ. πανελλαδικά. Στο σύνολο, από μεγάλους και μικρούς οφειλέτες, τα χρέη φτάνουν τα 2 δισ.

Ανάμεσα στα δικαιολογητικά που ζητούνται από την Περιφέρεια είναι και η φορολογική δήλωση. Ωστόσο, οι αρμόδιοι ισχυρίζονται ότι σε καμιά από τις μέχρι τώρα αιτήσεις δεν πάρθηκαν υπόψη εισοδηματικά κριτήρια, πέρα από μεμονωμένες περιπτώσεις. Η Περιφέρεια ισχυρίζεται ακόμη ότι με το ποσό που καλύπτει, δηλαδή τα 360 ευρώ, ουσιαστικά «προπληρώνει» το ρεύμα που καταναλώνει ένα λαϊκό νοικοκυριό «με λιτή διαβίωση» (360/12 = 30 ευρώ το μήνα).

Πού να βρεθούν λεφτά για ρύθμιση...

Ας δούμε, όμως, ένα ζωντανό παράδειγμα για το πώς λειτουργεί το πρόγραμμα στην πράξη και αν πραγματικά μπορεί έστω και να ανακουφίσει τα πιο φτωχά από τα λαϊκά νοικοκυριά: Στο Πέραμα, όπου η ανεργία ξεπερνάει το 45%, μέχρι και χτες στις υπηρεσίες της Κοινωνικής Πρόνοιας του Δήμου είχαν κατατεθεί 50 αιτήσεις για ένταξη στο πρόγραμμα «Ρεύμα για όλους».

Οι περισσότερες από αυτές τις αιτήσεις φαίνεται δύσκολο να πληρούν τις προϋποθέσεις, καθώς πρόκειται για οικογένειες που είναι άνεργες ακόμα και δύο χρόνια, το χρέος τους στη ΔΕΗ έχει φτάσει ακόμα και στις 3.000 ευρώ και είναι βέβαιο ότι δεν είναι σε θέση να το ρυθμίσουν, όπως είναι η προϋπόθεση για ένταξη στο πρόγραμμα της Περιφέρειας.

Μία από αυτές τις αιτήσεις ανήκει στην Σωτηρία Παλιάρου μητέρα δύο ανήλικων παιδιών που τα μεγαλώνει μόνη. Όπως η ίδια ανέφερε, οφείλει στη ΔΕΗ 1.600 ευρώ και δε γνωρίζει αν θα εγκριθεί η αίτησή της, γιατί είναι από αυτούς που, όταν η ΔΕΗ τούς έκοψε το ρεύμα, το επανασύνδεσαν μόνοι τους. Είχε ήδη κάνει μία ρύθμιση, στην οποία όμως δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει.

Όμως, ακόμα και αν εγκριθεί τελικά η αίτηση, «αύριο θα μου το ξανακόψουν, γιατί και πάλι δεν θα μπορώ να το πληρώσω, αφού είμαι άνεργη και δεν έχω δουλειά», όπως είπε η ίδια. «Είμαι μονογονεϊκή οικογένεια. Μέχρι και το 2011 είχα δουλειά. Δούλευα σε κυλικείο στο κτίριο της ΔΕΗ. Εδώ και τρία χρόνια ζούμε παίρνοντας τρόφιμα από την Πρόνοια και με τη βοήθεια των γονιών μου», λέει και συνεχίζει:

«Δεν ζητάω να μου χαρίσει κανένας τίποτα. Αυτό που θέλω είναι μόνιμη σταθερή δουλειά να μπορέσω να ζήσω με αξιοπρέπεια τα παιδιά μου και να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου. Όταν μου έκοψαν το ρεύμα, το επανασύνδεσα εντελώς μόνη μου. Δεν μπορούσα να αφήσω τα παιδιά μου στο σκοτάδι τον 21ο αιώνα. Από την άλλη τα προγράμματα αυτά είναι κοροϊδία. Δεν μπορούν να λένε "ρεύμα για όλους" όταν αυτό που δίνουν είναι το πολύ 360 ευρώ και αυτό αν έχεις κάνει ρύθμιση. Οι άνεργοι όπως εγώ είναι βέβαιο ότι δεν είναι σε θέση πια να πληρώσουν ούτε μία δόση από το λογαριασμό. Εκτός αν επιλέξουμε να αφήσουμε νηστικά τα παιδιά μας για να πληρώσουμε τη ΔΕΗ».

«Τι να πρωτοπληρώσω;»

Η Νίκη Καραμανλή, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, είναι άνεργη αυτή και ο σύζυγός της. Όπως ανέφερε, δούλεψε με τα γνωστά 5μηνα προγράμματα στην υπηρεσία της Πρόνοιας του Δήμου Περάματος. Τώρα, η οικογένειά της ζει με τα τρόφιμα που δίνει η Πρόνοια. Δεν έχει τις προϋποθέσεις να ενταχθεί στο πρόγραμμα της Περιφέρειας, γιατί έχει έναν ανεξόφλητο λογαριασμό 200 ευρώ.

«Πρέπει να αφήσω ανεξόφλητους δύο ακόμα λογαριασμούς, να περιμένω να έρθει ο λογαριασμός που θα γράφει τη λέξη "διακοπή" και να κάνω ρύθμιση με τη ΔΕΗ, για να έχω τη δυνατότητα να ενταχθώ στο πρόγραμμα. Στο μεταξύ, χρωστάμε τρία νοίκια. Γιατί πρέπει να μας φτάσουν στο σημείο να μην μπορούμε να πληρώσουμε ούτε ρεύμα, ούτε νοίκι; Και αν κάτι πρέπει να πληρώσω με το ψευτοεπίδομα της ανεργίας που παίρνω, τι να επιλέξω; Να πληρώσω τη δόση του ρεύματος, το νοίκι, τις ανάγκες των παιδιών τι; Και μετά σου λένε "ρεύμα για όλους"»...

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Ενταξει, λοιπον κυριοι της..''Αριστερας'';


Η λαικη ετυμηγορια εκφραστηκε, οπως αναμενοταν στις 25 του μηνα, ετσι στις 26 εφερε- οχι αναπαντεχα και με μεγαλη μαλιστα πλειοψηφια- τον Αλεξη Τσιπρα, ως νεο πρωθυπουργο, στου Μαξιμου, παρα την πολυσυζητημενη απροθυμια του Σαμαρα να παραδωσει τα ηνια. ''Ψιλα γραμματα'', θα πει κανεις, απο ατομα και κυβερνησεις που εκτελουσαν διαταγες. 

Μετα τα πρωτα πανηγυρια των Συριζαιων και των ΑΝΕΛ, φυσικα, ως κομμα συνεργασιας, κατι που, απ ο τι φαινεται, ειχε ηδη συμφωνηθει προεκλογικα, αναρρωτιεται κανεις για το αν ολη αυτη η ..φιλολογια των ημερων με τα περισσοτερα καναλια και τις εφημεριδες να πιεζουν προεκλογικα το ΚΚΕ για δηθεν  ''ανοχη'', ειχε καποιο απωτερο σκοπο, γιατι οι καιροι ειναι πονηροι και οσοι εχουμε εμπειρια και απο πολιτικη αλλων χωρών, φανηκε ως μια αρκετα γνωριμη τακτικη οπορτουνιστικου κομματος.

Το γιατι ψηφισε ο Ελληνικος λαος σε ενα τετοιο ποσοστο τον Συριζα εχει διχως αλλο να κανει με την αγανακτηση μιας μεγαλης μεριδας του λαου απεναντι στη πολιτικη λιτοτητας και τα μνημονια των προηγουμενων κυβερνησεων, τα οποια μνημονια, απ ο τι καταλαβαινουμε, σε ο τι ονομα και να να αλλαξουν, δεν θα παψουν να υπαρχουν, εφ οσον συνεχιζει η χωρα και μεσω της νεας κυβερνησης να διαβεβαιωνει για τη συμμετοχη της σε ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Ειναι λυπηρο, παντως, οτι ενα μεγαλο ποσοστο πολιτων παραμενουν εγκλωβισμενοι σε παλιες τακτικες, οταν και παλιοτερα, ως μαλθακοι πολιτες-ψηφοφοροι, πιστεψαν στην..Αλλαγη του Ανδρεα, τοτε, αγνοωντας και παλι τις σειρηνες του ΚΚΕ, που εδω και χρονια ελεγε και συνεχιζει να λεει οτι ο λαος μπορει να τα καταφερει χωρις ''σωτηρες'', με μια αλλη, βεβαια, πολιτικη που θα εχει τον εργαζομενο σε πρωτη μοιρα και οχι το κεφαλαιο, οπως γινεται σημερα, κατι που θα εξακολουθησει να γινεται και επι κυβερνησης Τσιπρα. Δεν χρειαζεται να ειναι κανεις..μαντης, βεβαια, για να καταλαβει τι σημαιναν ολα εκεινα τα ταξιδια και οι επαφες που ειχε ο τωρινος πρωθυπουργος σε συγκεκριμενα διεθνη κεντρα προωθησης δραστηριοτητων του κεφαλαιου.

Πως πειστηκε, ομως, ενας κοσμος να φερει στην εξουσια ενα πρωην μικρο κομμα της ταξης του 4,6% (εκλογες 2009) χωρις καμμια ιστορια, οπως πχ το ΚΚΕ, που ειναι το μακροβιότερο από τα πολιτικά κόμματα που δρουν στην Ελλάδα. Πως ειχε πειστει και με το Πασοκ, τοτε, στα 1980; 

Ενας γνωστος προσπαθουσε τις αλλες να εξηγησει με τον δικο του τροπο πως εφτασε ο ΣΥΡΙΖΑ να γινει κυβερνηση. Αρκει να σκεφτουμε, ελεγε οτι αν και ο πολιτικος λογος του ΚΚΕ εχει μεγαλυτερη φερεγγυοτητα, θιγοντας τα μεγαλα συμφεροντα και τα κακως κειμενα στη χωρα, για τον μεσο, ομως, (και αμαθο, σε κινητοποιησεις) πολιτη, αυτο μεταφραζεται σε ''ενεργη συμμετοχη σε αγωνες και κινητοποιησεις'', ενω του Συριζα ο λογος που πλασαρεται (ισως και εσκεμμενα απο τα media) με μια ''επαναστατικη ετικεττα'', συνοπτικα ενσαρκωνεται στο ''Aφηστε την υποθεση στα χερια μας''. Μ αυτη τη λογικη δεν ειναι ''αναμενομενο'', ρωτησε, οτι επωφελουνται κυριως οσοι ...υποσχονται να τακτοποιησουν τα πραγματα και οχι οσοι παρακινουν σε εγρηγορση και προσωπικη συμμετοχη σε αγωνες;
Το ΚΚΕ σιγουρα δεν ''χαιδευει αυτια'', ειπε ο φιλος και ο κοσμος σημερα επειδη περναει ασχημα σε εποχη κρισης νοιωθει συχνοτερα ισως την αναγκη να του..ωραιοποιησουν τη πραγματικοτητα!

Μα συνεχιζει να θελει να του λενε ψεμματα, ρωτησαμε εκπληκτοι; 
Θελει να μην του θυμιζουν τη κατασταση, να μην τον αρπαζουν απ τα μουτρα, θελει να τον αφησουν να ζει οπως ζουσε, με τις ψευδαισθησεις του και τοτε, ως πολιτης, γιατι ποιος αντεχει μια ασχημη πραγματικοτητα, ποιος θελει να καταθλιβεται συνειδητα και υποσυνειδητα, διαβαζοντας για ανεργια σε Ευρωπη και Αμερικη, για απολυσεις, για καθημερινες μαχες και σφαγες στον κοσμο, για μωρα που πεθαινουν απο το κρυο στη Παλαιστινη, στη Συρια, για πεινα και αρρωστειες στην Αφρικη που στα 2015 μας διαλυει και μονο η σκεψη ανθρωπων που πεθαινουν απο πεινα σημερα οταν τα ...ταξιδια στο διαστημα γινονται το χομπυ πολλων εκατομμυριουχων! 

Ναι, αλλα υπαρχουν βασικες διαφορες στα δυο κομματα, ειπαμε, δεν ειναι το ιδιο Συριζα με ΚΚΕ! Δεν το βλεπει αυτο ο μεσος πολιτης;

Δεν το καταλαβαινει; Οχι, μας απαντησε, νομιζετε οτι ο μεσος πολιτης, ο εργαζομενος, ο συνταξιουχος εχει τη διαθεση να διαβασει, να συγκρινει; Πως ενημερωνεται; Η πλειοψηφια του κοσμου ειπε και μιλαμε για μεγαλυτερες ηλικιες, δυστυχως ακουει και βλεπει ειδησεις απο τα καναλια ακομη, τα οποια παιζουν το γνωστο τροπαρι: ''Οπου φυσαει ο ανεμος'' και ο ανεμος φυσαει εκει που τα περισσοτερα συμφεροντα συμπιπτουν, σημερα, οποτε ετσι εξηγειται η ...μαζικη προτιμηση  υπερ του Συριζα, ειπε. Υπαρχουν φυσικα και οσοι λενε, ας περιμενουμε να δουμε και τι θα κανει..Τι μπορει ομως να κανει ενα κομμα εφ οσον ηδη εχει δεσμευτει να ακολουθησει πιστα τον ιδιο δρομο με τις κυβερνησεις του κεφαλαιου, ισως οχι τοσο ξεκαθαρα στην αρχη, για να μη ξενισει, αλλα ειναι σιγουρη η πολιτικη πορεια του με γνωμονα το κεφαλαιο.

Kατα τα αλλα, μας ειπε, οι εφημεριδες και τα καναλια θα συνεχισουν να γραφουν οτι ''Οι Έλληνες κατόρθωσαν να στείλουν την πρώτη Αριστερή κυβέρνηση στην Ευρωζώνη'', οτι ο ''Τσιπρας τιμησε την Αριστερα πηγαινοντας στη Καισαριανη, οπου εκεί είχαν εκτελεστεί 200 «αριστεροί»'' , ενω η αληθεια ειναι οτι  οπως λεει και στο αρθρο του o Μπογιοπουλος «Εκεί, κύριοι της ΝΕΡΙΤ είχαν εκτελεστεί 200 κομμουνιστές. Που το μεταξικό καθεστώς τους παρέδωσε στην Γκεστάπo και οι χιτλερικοί τους πήραν από την Ακροναυπλία και την Ανάφη, τους πήγαν στο Χαϊδάρι και από εκεί στην Καισαριανή. Και τους εκτέλεσαν. Τους εκτέλεσαν γι΄αυτό που ήταν. Τους εκτέλεσαν γιατί ήταν κομμουνιστές. Εντάξει κύριοι της ΝΕΡΙΤ;»

Πειτε τουλαχιστον τα ιστορικα γεγονοτα, οπως ειναι. Ενταξει, λοιπον κυριοι της....''Αριστερας''; 

Δείξε μου τον ... συνεργάτη σου, να σου πω τι είσαι !

 
 
Το νέο κυβερνητικό σχήμα αλλά και οι στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα είναι πλέον γνωστά. 

Εχει όμως ένα ενδιαφέρον να σταθούμε λίγο περισσότερο σε μερικά πρόσωπα που έχουν τη δική τους ...πολιτική -και όχι μόνο- ιστορία. 

Οπως για παράδειγμα, ο δικηγόρος Σπύρος Σαγιάς, που είναι γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Ο Σπ. Σαγιάς έχει διατελέσει ειδικός σύμβουλος του υπουργού Τουρισμού Δ. Λιβανού, στα μέσα της δεκαετίας του '90 επί ΠΑΣΟΚ. 

Το όνομά του έχει καταγραφεί στα πρακτικά μιας ενδιαφέρουσας συζήτησης στη Βουλή. 

Συζήτηση που αφορούσε την υπόθεση παθητικής δωροδοκίας, προκειμένου να δώσει άδεια ίδρυσης και λειτουργίας καζίνο στο Φλοίσβο, για την οποία -όλοι θυμόμαστε- είχε κατηγορηθεί ο υπουργός του ΠΑΣΟΚ. 

Στο γραφείο του Σπύρου Σαγιά εμφανίζεται -σύμφωνα με τα πρακτικά της Βουλής- να έχει υπογραφεί το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ακινήτου, που φέρεται να είναι προϊόν δωροδοκίας.

Ακόμα, το όνομα του Σπύρου Σαγιά φέρεται να είναι πολύ γνωστό σε κύκλους έμπειρων μηχανικών επιχειρηματικών ομίλων που έχουν αναλάβει την κατασκευή δημοσίων έργων στη χώρα μας και στο εξωτερικό. 

Αλλωστε, στο βιογραφικό του που έχει δοθεί στη δημοσιότητα από τον ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρεται ότι «ειδικεύεται σε θέματα δημοσίων συμβάσεων, δημόσια έργα, συμβάσεις παραχώρησης, επενδυτικά σχέδια». 

Βέβαια, από αυτό το βιογραφικό λείπει μια μικρή λεπτομέρεια. 

Ο Σπ. Σαγιάς είναι νομικός σύμβουλος της COSCO, ενώ έχει συμβάλει και στη διαμόρφωση του «φιλικού διακανονισμού» μεταξύ ΟΛΠ και COSCO.