Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Υποθέσεις





Πολύς ντόρος έχει γίνει τις τελευταίες μέρες σχετικά με το ενδεχόμενο της παραγραφής των αδικημάτων των βουλευτών της βουλής της περιόδου Οκτωβρίου 2009 - Απριλίου 2012, με αφορμή την ψήφιση για την παραπομπή των Γ. Παπακωνσταντίνου, Γ. Παπανδρέου, Ε. Βενιζέλου και Λ. Παπαδήμου σχετικά με την περίφημη λίστα Λανγκάρντ.
Επίσης, μετά το σχηματισμό κυβέρνησης μεταξύ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, πολλοί είχαν αναρωτηθεί γιατί τα ίδια κόμματα δε σχημάτισαν κυβέρνηση, νωρίτερα, μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, όταν επίσης είχαν τη δυνατότητα, αφού συγκέντρωναν σύνολο 168 βουλευτές, αριθμό υπεραρκετό για το σχηματισμό κυβέρνησης, και μάλιστα ισχυρής πλειοψηφίας...
Άκουσα, λοιπόν, χθες τον καθηγητή συνταγματικού δικαίου, Νίκο Αλιβιζάτο, στην εκπομπή ανατροπή, να τοποθετείται σχετικά με το ζήτημα της παραγραφής. Ανέφερε ότι σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών, η Βουλή μπορεί να ασκήσει δίωξη κατά όσων είναι ή ήταν μέλη της κυβέρνησης για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της επόμενης βουλευτικής περιόδου από αυτήν, κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε η τέλεση του αδικήματος. Και, παρ' όλο που κατά τη διάρκεια της βουλής της 6ης Μαΐου δεν έγινε καμία τακτική σύνοδος, δεν παύει αυτή να θεωρείται βουλή ολόκληρης περιόδου. Τόνισε, βέβαια, ότι δεν υπάρχει παραγραφή αδικημάτων, αλλά έναρξη αποσβεστικής προθεσμίας, και πως αν μεταγενέστερη βουλή αναθεωρήσει το Σύνταγμα, θα μπορούν οι παραπεμπόμενοι βουλευτές να δικαστούν...
Δεν ξέρω αν συνδέονται μεταξύ τους τα παραπάνω δεδομένα, ωστόσο αν όντως παραγραφούν τα αδικήματα, θα μπορεί πολύ εύκολα κάποιος να υποθέσει ότι ήταν (κι) αυτός ένας λόγος που δε σχηματίστηκε κυβέρνηση μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου...

ΣΤΙΣ 15 ΓΕΝΑΡΗ ΤΟΥ 1919 Σαν σήμερα δολοφονήθηκαν ο Καρλ Λίμπκνεχτ και η Ρόζα Λούξεμπουργκ


Στις 15 Γενάρη του 1919 δολοφονήθηκαν οι ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας, Καρλ Λίμπκνεχτ και Ρόζα Λούξεμπουργκ. Οι δολοφόνοι έστειλαν το σώμα του Κ. Λίμπκνεχτ στο νεκροτομείο σαν «πτώμα αγνώστου ανδρός», ενώ το σώμα της Ρ. Λούξεμπουργκ το πέταξαν σε ένα κανάλι όπου βρέθηκε μόλις στις 31 του Μάη του 1919.
Η δολοφονία των Λίμπκνεχτ - Λούξεμπουργκ δεν ήρθε στα ξαφνικά. Είχε προηγηθεί η εργατική επανάσταση του 1918 στη Γερμανία, η ίδρυση του ΚΚ Γερμανίας σαν γέννημα ακριβώς των ίδιων των αναγκών της επανάστασης, που τελικά καταπνίγηκε στο αίμα από την αστική τάξη. Τα γεγονότα εκείνης της περιόδου προσφέρονται για την εξαγωγή πλήθους συμπερασμάτων, χρήσιμων για την επαναστατική πάλη και σήμερα.
Παρακάτω παραθέτουμε:
- Το κείμενο «Η επανάσταση στη Γερμανία στα 1918 και η αντεπαναστατική δράση της σοσιαλδημοκρατίας» που δημοσιεύθηκε στον «Ριζοσπάστη» (Ένθετο «7 μέρες μαζί», 16 Γενάρη 2011).
Συνδέσμους σε προτεινόμενα σχετικά άρθρα και ντοκουμέντα από την «Κομμουνιστική Επιθεώρηση».
- Ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα.